Glija | |
---|---|
![]() Ilustracija četiri različita tipa ćelija glije u CNS: epidermske, asterociti, mikroglija i oligodendrociti | |
Identifikatori | |
MeSH | Glia |
Code | TH H2.00.06.2.00001 |
TA | A14.0.00.005 |
TH | H2.00.06.2.00001 |
FMA | 54536 54541, 54536 |
Anatomska terminologija |
Glija (grč. γλία - glia = ljepilo) ili glijske ćelije, ponekad zvane neuroglija[1] jeste naziv za potporne ćelije nervnih tkiva. Obuhvata neživčane ćelije i njihove nastavke, u središnjem i perifernom dijelu nervnog sistema, odnosno ćelija koje ne obavljaju funkcije prijema i prijenosa signala. To su umetnute ćelije nervnog tkiva, koje potiču iz vanjskog embrionskog zametnog sloja (ektoderma), koje su znatno brojnije od nervnih, a zbog svoje malene veličine zauzimaju približno polovinu zapremine ukupnog nervnog tkiva.[2][3][4]
Na osnovu razvojne dovršenosti, nervne ćelije se ne mogu dijeliti ni obnavljati, dok se ćelije glije po potrebi obnavljaju i mijenjaju, sudjelujući u metaboličkom prometu između krvnih sudova i neurona, u upalnim reakcijama nervnog tkiva i u odbrambenim i regeneracijskim procesima u centralnom i perifernom nervnom sistemu.
Za razliku od nekadašnjeg poimanja da su to potporne nervne ćelije, savremena neurocitologija ima stanovište da one učestvuju u kompleksnim funkcijama nervnih ćelija, prijenosu informacija i u procesima pamćenja. U perifernim nervima, glija gradi ovojnice (neurilemma, Schwannove ćelije), koje učestvuju u opskrbi nerva, ali u određenim uslovima omogućuju i njegovu regeneraciju, nakon mehaničkih ili nekih drugih oštećenja.[5][6][7][8]
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search